بسم الله الرحمن الرحیم

این مطلب که منتشر میکنم برای روز 22 بهمن بود ولی قسمت این شد که امروز منتشر بشه

امروز  در راهپیمایی همه چی عجیب بود از سن آدم هایی که آمده بودند برای انقلاب که به قول حضرت اقا شاید نیمی و یا بیشتر اصلا انقلاب را ندیده اند.

تا آقا زاده ای که با پسرش آمده بود دور از همه  جنجال ها .....
چند قدمی که جلو رفتم دیدم همه دارن به یک  نفری پشت سرم سلام میکنن برگشتم و دیدم آقا زاده آقای خامنه ای هستن و با خشرویی عجیبی دارن به مردم جواب سلام میدن دلم میخواست برم جلو و سلام کنم بگم به آقا بگن برای ما جوونا دعا کنند ولی خیلی شنگول شده بودم از این همه سادگی.... همینجوری داشتم با دوستان صحبت میکردم و هر چند لحظه یک بار برمیگشتم عقب و این چهره نورانی رو نگاه میکردم  که یک خانومی برگشت گفت : این آقا کیه؟ یکی از دوستان براشون توضیح دادن ، از این خانوم انکار و از ما قسم حضرت عباس! آخر سر هم بعید میدونم باور کرده  رفته باشه و البته من حق رو بهش میدم چون تو جامعه ای زندگی کرده که مفهوم آقا زاده بودن یه چیز دیگست ، آقا زاده که اصلا راهپیمایی نمیاد اگرم بیاد بیشتر یه شو تبلیغی هست و اونم با یه کاروان نظامی! اصلا آقا زاده الان اینجا چی کار میکنه مگه لندن نیست ؟ مگه نیویورک نیست ؟ امیدوارم اون خانوم یه روزی باور کنه هنوز هم عده ای تو این جامعه هستند که آقا زاده اند و خودشون رو خادم به این انقلاب میدونن نه این انقلاب رو حقشون....
اصلا این انقلاب برای همین اومده بود که ارزش ها رو عوض کنه ارزش جدید بیاره و بگه ارزش های اسلام در میدان عمل هم کار میکنه میشه گربه دستش به گوشت برسه و بازم بگه پیف پیف.....

متاسفانه عکس به دستم نرسید که بخوام بزارم بعدا که رسید میزارم


پ.ن: امیدوارم اولین پستم دلتون رو نزنه ، بزارید به حساب بی تجربگی!


یاعلی