بسم الله الرحمن الرحیم

تصمیم گرفتم تجربیات خودم رو در برخورد با نوجوان ها از این به بعد در وبلاگ بنویسم.

دوستان در حلقه دبستان در بحث قرآن ، حفظ کار میکنند ، یه مدتی چند تا جذب داشتیم به حلقه و اون ها هم باید کم کم شروع به حفظ میکردند . روال کار رو که براشون گفتیم یکی از چه ها بلند شد و گفت :"آقا ما نمیتونیم حفظ کنیم" بهش گفتیم خوب چرا؟! جوابی که بهمون داد اونقدر سنگین بود که واقعا بدجوری تا مدت ها فکرم رو مشغول کرده بود.گفت که : "آخه ما تو خونمون قرآن نداریم ، پدر و مادرم گذاشتنش تو انباری!" نمیدونستیم چی کار کنیم برای همین بحث رو عوض کردیم البته قرار بر این شد که یه قرآن بهش هدیه بدیم که برای خودش باشه.

این داستان دردناک قرآن در زندگی همه ی ما هم هست فقط فرقش اینه که اون ها گذاشتن تو انباری و ماسر طاقچه! چه فرقی میکنه اگه قراره تلاوت نشه.

حاج آقا مجتهدی میگفتن یکی از 5 نشانه بندگی تلاوت قرآن هست بخصوص در سحر.به قول حضرت آقا هرکس به اندازه توانش و وقتش قرآن روزانه بخواند.این توصیه اول به خودم بود که قراره توصیه کنم به نوجوان ها که قرآن بخوانند که شرط تاثر گذاریش عمل خودم به این حرف است.

یا علی